Rozdział 22

Aurora

Była już 7:45 rano, gdy wyszłam z akademika, a późnoporanne światło słabo rozlewało się po dziedzińcu. Moje trampki chrzęściły na cienkiej warstwie szronu, ale ledwo czułam zimno. Moje myśli wciąż tkwiły w resztkach tego snu.

Trzymał się mnie jak druga skóra—każdy dźwięk, każdy cień, każde s...