Rozdział 121

Przeciągając obolałe kończyny, poranne słońce wdziera się przez okno, otwierając moje powieki powoli, dając oczom chwilę na przystosowanie się do oślepiającego światła. Gdy mgła snu opada, nagle budzę się w łóżku, chwilowo zapominając, gdzie jestem.

Z ulgą wypuszczam oddech, gdy ...