Rozdział 268

Spoglądam na zegar, zostało dziesięć minut.

Jest coś, co muszę powiedzieć, coś na tyle dużego, że krążyło mi to po głowie bez przerwy, ale teraz, gdy tu jestem, nie wiem nawet, jak zacząć. Otwieram usta, zamykam je znowu.

Moje palce splatają się nerwowo. Wzrok kieruję na podłogę. Czuję, jak ona na...