Rozdział 122

„Tak!” Louisa odpowiedziała bez wahania.

Julian spojrzał na jej pracowity wyraz twarzy i zaśmiał się sucho, zanim zaczął swoją wyjaśnienie.

Jego głos był chłodny, głęboki i gładki—cecha, która była tylko jego—niósł w sobie nutę delikatności. Niespieszny, a jednak na tyle fascynujący, by natychmias...